De stok of de riem

Ja, de kop van het artikel zegt waarschijnlijk genoeg. Heb hier al eens geschreven hoe boos, nijdig en razend mijn moeder kon worden. Heb al eens een situatie beschreven hoe de riem tevoorschijn werd gehaald. Maar ook was er nog een stok in huis. De klappen die ze kon geven waren vaak niet zachtjes en het knijpen deed ze hard. Haar woorden deden soms misschien wel meer pijn dan het geweld. Toch wil ik dit met u delen. Om te kunnen snappen hoezeer de angst voor haar aanwezig was en wat de gevolgen waren van deze gecreëerde angst.

Wanneer ze boos werd zag ik het aankomen. Vreselijk was dat altijd… Ze begon met schelden en tieren, het meest voorkomende woord was wel kreng. Maar ook dat ik ondankbaar was en dat ik blij moest zijn met haar. Ze was zo goed voor me. Ik had dan geen begrip voor haar, en haar vervelende familie, ex etc. Dan kwam het moment dat ze me vast pakte. Op dat moment werden haar ogen vurig ze keek me dan strak aan. Dan wist ik dat het geweld zou gaan beginnen. Haar blik, daar was ik dan ook zo bang voor want dat voorspelde niks meer dan ellende.
Ze greep me meestal eerst in mijn bovenarm en dan begon ze daar hard te knijpen, meestal stonden haar nagels dan in mijn arm. Zelf drukte ik alle pijn die ik voelde dan weg. Met pijn bedoel ik hier niet alleen maar de lichamelijke pijn van het knijpen, maar ook de geestelijke onmacht. Het vernederende van de woorden die ze sprak. Maar geloofde het allemaal. En ja nu zie ik het anders, maar kan het mezelf niet meer kwalijk nemen van destijds als je het bijna elke dag hoort…..

Soms bleef het bij die woorden en ook het knijpen. Dan was ik van binnen opgelucht en kon ik wachten tot de volgende keer. Maar ook kon ik dan weer verder gaan met denken hoe ik dit voor een volgende keer kon voorkomen. Maar ja dat was wel erg lastig, want deze buien zo noem ik het maar die had ze nu eenmaal. Ik raakte eraan gewend, hoe ongezond ook.
Maar soms bleef het er ook niet bij. Dan ging het verder…. Dit kon zijn door te slaan, vaak met de vlakke hand en meestal op mijn rug en bovenamen. Niet dat ik daar als kind ooit bij stil heb gestaan maar pas later besefte ik dat ze dat deed omdat die plekken niet zichtbaar waren voor anderen.
Maar wanneer het kookpunt was bereikt dan ging het nog verder. Meestal wist ik wanneer dit was, want het schelden bleef alle tijd wel doorgaan, echter wanneer de woorden eruit kwamen dat ik het bloed onder haar nagels weg haalde dan was het punt wel bereikt, dat er hulpmiddelen bij kwamen. Dit was dan de titel van het stuk, de riem of de stok. U kent het vast wel palmpasen dat had ik ook op school gehad. Ik weet het nog goed ik had een rood met geel geverfde stok. Het dwarsliggende balkje was van deze stok afgehaald. Maar in de top zaten nog wel de spijkers van het balkje en ook de spijkers van de versiering. Vaak was de keuze simpel. Wanneer ik “het bloed onder haar nagels had gehaald” en we waren boven kwam de riem. Waren we beneden dan kwam de stok deze stond in de schuur. Met beide kon ze hard slaan, soms tot bloedens toe. En wanneer dit gebeurde deed het ook echt pijn. Toch kon ik er op het laatst in slagen deze pijn te verdragen, en niet te huilen. Want deed ik dat werd het geschreeuw maar ook de klappen erger en duurde het langer. Wanneer ik huilde werkte ik haar op de zenuwen. De slagen van de riem of de puntjes van de spijkers, het deed letterlijk pijn. Maar ook was het kwetsend, het voelde niet goed, maar zoals al in een eerder stuk beschreef ik wist het ook niet beter. Wat moest ik doen..?

Hoe ik er nu over denk? Ja, ik vind het verschrikkelijk wat ze heeft gedaan, en onbegrijpelijk dat zelfs mijn eigen moeder dit deed. Was het onmacht wist ze zelf ook niet beter hoe ze het anders moest doen? Vragen waar ik geen antwoord op heb. En ja ik neem het haar zeker wel kwalijk want zoiets doe je niemand aan en dus ook niet je eigen kind. Je hoort je kind te beschermen. Het doet me soms verdriet dat ze zo met me is omgegaan. Boos word ik er soms ook van, maar de boosheid ervaar ik soms meer wanneer ik het hoor in mijn omgeving van andere mensen als er zulke dingen gebeuren, of het verneem in de media. Of wanneer ik iemand spreek die een soortgelijk iets heeft mee gemaakt. Ik voel dan de ellende van de ander en kan dan zo boos worden op de dader. De dader die ook niet beseft hoeveel impact het heeft voor de toekomst. In mijn situatie was één van de directe gevolgen het seksueel misbruik, wat kon plaats vinden door de angst voor haar. Maar de gevolgen zijn er ook geweest nadat ik het huis uit ging. Ik was en nu soms nog steeds niet bang voor geweld. Wanneer ik onrecht zag in de buurt of in de omgeving dan loste ik het wel op. Kwam er een lastige situatie bij kijken dan kende ik geen pijn. Die gevoelens kon ik uit schakelen dat had ik wel geleerd. Maar ook was er angst om mensen te vertrouwen ik loste het zelf wel op, en hoe gek het ook klinkt, ik was dan niet bang voor een riem of stok. Maar voor reacties dat ik dingen niet goed deed, of dat ik dat ik niet goed was/ben. Het gevoel van afwijzing was eng dat wilde ik niet meer. Was dan net als vroeger op zoek omdat te ontwijken. Wilde het goed doen voor de ander en zo deed ik het dan ook goed voor mezelf, want ik werd dan niet afgewezen. Dit wat niet goed was uiteraard want zo was ik mezelf niet. Maar ja wil je jezelf kunnen zijn moet er veiligheid zijn. Anders durf je jezelf niet te laten zien, althans ik niet. Het niet meer de angst voor de letterlijke pijn maar wel voor de geestelijke. Lees of hoor wel eens discussies over wat erger is geestelijke of lichamelijke mishandeling? Nou (helaas) weet ik van beide. Maar daar valt niet zozeer tussen te kiezen. Het is hoe dan ook verschillend voor mensen daar kan een ander niet zomaar over oordelen, wees daar ook voorzichtig mee zou ik willen zeggen. Want een oordeel kan ook zorgen dat iemand zich dan terug trekt en bijvoorbeeld gaat denken van, zie mijn problemen zijn niet zo erg ik stel me aan. Oordeel niet over een ander en zijn/haar gevoelens.

Wat had ik het graag anders gezien… Wat had ik graag leren omgaan met een andere blik van mijn moeder. Maar helaas was dit niet het geval. Wat hoop ik nu dat voor de kinderen van deze en komende generaties er mee aandacht komt voor kindermishandeling en seksueel misbruik. En dan dat de aandacht er dan niet zozeer op gericht is wat moeten we doen als het gebeurd is, nee meer aandacht voor voorlichting en dus preventie want dat is voorkomen van.

Advertenties

13 gedachtes over “De stok of de riem

  1. ik mocht een keer kiezen tussen een pak slaag met de Zweedse muilen (hard leer!) of niet kaar Flipper op tv kijken. Ik koos voor het pak slaag. Als ik er nu aan denk (plm 48 jaar later) heb ik medelijden met het kind dat deze keuze moest maken.

    1. Het is te gek dat jij destijds en ook vele kinderen nu worden blootgesteld aan dergelijke keuzes, een kind hoort veilig op te groeien en niet meer dan dat! Hoe kan bestaat het dat ouders kinderen zo op laten groeien! Helaas het bestaat!

  2. Vroeger werd ik veel geslagen door zowel mijn vader als moeder het hoorde bij de opvoeding, als ik iets uitgehaald had ging ik over de knie voor een flink pak slaag van vader of moeder. Ik wist niet beter dat het erbij hoorde nu jaren later denk ik daar anders over. Het was niet normaal je reinste vorm van kindermishandeling.

  3. Helaas gebeurt het ook andersom, niet mijn kind geslagen of geestelijk bedreigd maar nu ze 16 is maakt ze me geestelijk kapot met hulp van jeugdzorg door leugens te verspreiden op social media
    Vanaf 16 jaar heeft jeugdzorg teveel macht over het kind wat door de wet is toegestaan en wijzelf kunnen ons niet uit de ouderlijke macht laten zetten
    Weer een nacht niet geslapen
    Ik vind het verschrikkelijk wat U is overkomen en had niet mogen gebeuren

    1. Beste Kees, ook de verhalen die u schrijft gebeuren inderdaad helaas. We leven in een wereld in een maatschappij waarin we elkaar (te) veel aandoen. En dergelijke problemen/onderwerpen waar u en ik mee kampen helaas te weinig aandacht krijgen. Heel veel sterkte met uw weg en bedankt voor uw bericht.

  4. Mijn buren sloegen de kinderen met de riem.
    De andere buurman heeft dit gezien, want het was in de achter tuin.
    Wij hoorden haar ook vaak tieren.
    De halve straat heeft gebeld naar hulp instanties, niemand deed iets.
    De politie vertelden het was een corrigerende tik.
    Wij hebben moeten vluchten uit ons huis voor dit gezin, om dat wij ook bedreigd werden.
    Een mooi huis liet ik achter, en kreeg een krot van een woning, nu na 9 jaar kon ik gelukkig naar een betere woning verhuizen.

    1. Beste Mara, wat een triest verhaal voor u maar zeker ook voor het kind wat werd geslagen. Het blijft een bizar gegeven hoe vaak mensen blijven weg kijken voor kindermishandeling! En zoals ook in uw geval gaat het zelfs verder dan alleen maar het kind wat beschadigd raakt maar dus ook de omgeving!

  5. Dapper dat je je verhaal deelt, Erik! Vandaag is de lancering van de dvd Kindermishandeling die wordt gebruikt tijdens de weerbaarheidstrainingen van het Marietje Kessels Project. Heel vaak vertellen kinderen na het bekijken van deze dvd de schrijnende verhalen over hun thuissituatie. Heel dapper van die kinderen dat ze dat verhaal dan durven te delen, en dat er stappen gezet kunnen worden om het kind een veilige jeugd te bieden.

  6. Mijn vriend werd toen hij nog kind was ook met de riem geslagen. Dit door de vader, terwijl de moeder er bij stond te huilen. Zij werd hardhandig aan de kant geduwd als ze hem probeerde te stoppen. Na al die jaren ontkent ze alles wat is gebeurd, zelfs toen ik aangerand werd door de vader, geloofde ze me niet en lachte het weg. De vader ontkent het nog steeds, en zij gelooft hem. Mijn vriend zit er midden in, hij haat zijn vader, maar omdat het familie is, steunt hij ze toch nog. Elke maand honderden euro’s geven zodat ze daarvan kunnen leven, want ze hebben geen zin om te werken. Vreselijke situatie, vreselijke mensen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s