Seksueel misbruik en het taboe

Ongepast om over te spreken of ongepast om te gebruiken. De definitie van taboe. Waarom vind ik het toch zeer belangrijk om wel over sommige onderwerpen te praten?
Als ergens een taboe op rust dan is het blijkbaar eng, onwerkelijk, beangstigend en staat het vaak ver van ons af. Dat is denk ik niet goed, want als we toegeven aan die gevoelens en gedachtes dan blijft het taboe in stand. En voor degene die gebukt gaan onder het taboe is dit geen goede zaak. Het taboe doorbreken daar moet iemand zich kwetsbaar voor kunnen open stellen en geeft de ander ook de mogelijkheid om kwetsbaar te zijn.

Ja, u zult begrijpen dat er vele taboes zijn. Gezien mijn verleden en mijn blog wil ik graag wat schrijven over het taboe kindermishandeling en seksueel misbruik. En dan voornamelijk seksueel misbruik, en nog specifieker seksueel misbruik bij mannen.

Mannen horen per definitie stoer te zijn en hard over te komen, althans dat beelden ze zichzelf denk ik in en het wordt blijkbaar ook een beetje van hen verwacht. Mag een man dan niet kwetsbaar zijn, een keer huilen of zich gewoon ellendig voelen en zelf een schouder nodig hebben?
Het lijkt mij van wel. Maar door al deze denkwijzen en verwachtingspatronen zijn er veel mannen die zich niet kwetsbaar opstellen. Die al zeker op geestelijk gebied geen hulp durven te vragen.
Zou het ook echt zo zijn dat vrouwen alleen maar een stoere man willen? Geen direct antwoord op want tja ik ben ook man….. En ja, ik ben ook zo nu en dan de “stoere” en “sterke” man. Maar ook ben ik zo nu en dan kwetsbaar en heb ik de behoefte aan een schouder. Op momenten dat het even niet zo meezit allemaal. Of ik mezelf dan een “watje” vindt? Nou nee, dat ben ik ook. En al had ik geen traumatische jeugd gehad dan nog zeg ik, een man mag ook gewoon kwetsbaar zijn.

Maar nu ben je als man seksueel misbruikt…. Ja, dat is lastig om dat te durven zeggen. Ziet u het voor zich? Nou ik zal u het eens schetsen over mezelf. Toen ik eenmaal het huis uit was toen kwam ik op het internaat. Vanaf dat moment zat ik in een volledige andere wereld dan thuis. In deze nieuwe wereld voor mij, werd er verwacht dat ik inderdaad “stoer” en “sterk” was en dan letterlijk en figuurlijk. Vanuit mijn opvoeding was ik gewend om te handelen naar wat er van mij verwacht werd. Op latere leeftijd kreeg en heb ik leidinggevende functies en ook daar werd verwacht dat ik vooral “sterk” was. Maar ook in mijn omgeving je bent tenslotte een man. Ja, en dan komt het moment in je leven dat het seksueel misbruik je de kop gaat kosten. Ik kon het niet meer handelen allemaal. De herinneringen, maar ook de gevolgen werden teveel merkbaar en voelbaar. En ik wou aan mijn “sterke”man blijven voldoen. Wat moet je? Je schaamte, je angst, je pijn, je verdriet gaan voelen en daardoor ook bespreekbaar gaan maken? Gaan zeggen ik deze “sterke” man, ik ben seksueel misbruikt? Je kwetsbaar gaan opstellen? Je “zwak” gaan opstellen?
 Nu kan ik zeggen volmondig JA! Doen!
Was (en is soms) het makkelijk voor mij? Nee, dat was het niet. Het is niet iets wat je “zomaar” gaat zeggen, voelen en uitten. Maar wat heeft het me opgelucht, vrijheid gegeven en ook kracht om het wel te doen. Om het bespreekbaar te maken, om het te voelen en het echt te laten zijn. Ook dat stukje het seksueel misbruik hoort nu eenmaal (helaas) bij me. Heb voor mezelf het taboe doorbroken en het kunnen accepteren. Maar snap hoe lastig het is om dat te doen. Want om zeker de schaamte en het schuldgevoel te overwinnen dat was een grote en lastige stap.

Het taboe komt ook duidelijk naar voren als je ziet hoe weinig groepen er zijn voor mannen die seksueel misbruikt zijn. Gelukkig wel een aantal. Hoe weinig erover gepraat wordt op straat, in de omgeving en in de media. Hierdoor is het voor mannen en jongens natuurlijk ook een stuk lastiger. Want al snel ben je geneigd te gaan denken dat je de enige bent die dat is overkomen. Toen het seksueel misbruik in de RKK eenmaal naar buiten kwam zag je het aantal “slachtoffers” meer worden. Het taboe werd even doorbroken.

Mijn inziens heeft het ook deels te maken met respect. Want wordt een man die seksueel misbruikt is nog wel gezien als “sterke” man? Wordt zo man nog wel gerespecteerd? Zelf heb ik hier goede ervaringen mee gelukkig. Maar kan me voorstellen dat deze angst bestaat bij “slachtoffers” van seksueel misbruik. Mijn advies of iemand nou seksueel misbruikt is of wat voor verleden dan ook heeft. Heb respect voor elkaar neem elkaar voor vol aan. Respecteer ook de grenzen van een ander. Alleen dat stukje respect al zal bijdragen aan het proces voor de ander om wat te kunnen met zijn/haar verhaal.

Ik hoop voor mannen maar natuurlijk ook voor vrouwen die “slachtoffer” zijn van seksueel misbruik dat het taboe hierop steeds minder zal worden. Dat je zelf wel last kunt hebben van schaamte en schuldgevoelens, maar dit niet hoeft te hebben richting de “buitenwereld”. Want jij bent niet de dader, nee jij bent het “slachtoffer”. Voor een ieder die dit leest en zelf ervaringen heeft op dit gebied man of vrouw hoop ik dat je het taboe voor jezelf hebt kunnen doorbreken, of dat je hier in de nabije toekomst in zult slagen

Advertenties

3 gedachtes over “Seksueel misbruik en het taboe

  1. dacht dat ik kwetsbaar was….. ik zal mijn ervaring en visie daarop nog wel eens op gaan bloggen. Ik moet daar alleen nog veel moed voor verzamelen… dank je voor je inspiratie en kwetsbaarheid…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s