Ook financiën kunnen een taboe zijn

Ja, het onderwerp zegt veel. Taboe al heel wat heb ik hierover geschreven op mijn blog en op twitter. Zo heb ik op dit gebied voor mezelf onderwerpen doorbroken die zijn gebeurd, in hoofdlijn ging dit over kindermishandeling en seksueel misbruik.

Sinds kort praat en deel ik meer in mijn omgeving over nog een ander taboe. Dit gaat over mijn financiële situatie. Voor mij altijd een groot taboe geweest. Wou hier niet wat over delen. Vond en vindt dit lastig, voor mij hangt er aan vast dat ik mijn levensstijl aan moet passen. Maar wil ik mezelf serieus nemen, en ook op dit gebied bouwen aan de toekomst. Zal ik hier de juiste keuze moeten maken. Dit wat ik inmiddels ook gedaan heb.

Zoals een ieder heeft kunnen lezen op mijn blog woonde ik al zeer vroeg op mezelf. Vooral na Frankrijk kwam ik terug in de “maatschappij” en ik wilde erbij horen. Dus ik ging op zeer jonge leeftijd hoge schulden aan. Dit om mijn huisje in te richten, rijbewijs te halen, auto te kopen, kleren, op vakantie te kunnen, mee te kunnen als vrienden wat gingen doen etc. Onverstandig? Ja, zeer onverstandig. Maar op dat moment was het bij de bank allemaal mogelijk, voor mij was het op dat moment de oplossing. Aangezien het twee doorlopende kredieten betrof kon ik ook de jaren erna zo nu en dan wat opnemen. Zo kon ik jarenlang blijven doorleven op die wijze. Het was en werd een geheim, schaamde me enorm ervoor. En tegelijk gaf het ook veel stress en zorgen uiteindelijk. Durfde er geen hulp bij te vragen en stond er alleen in. Ik maakte het hierdoor ook tot mijn probleem. Nu zijn beide kredieten (gelukkig) stop gezet om er blijvend van af te kunnen halen. Het is zeker maar goed dat dit zo is. Maar dit, en door alleen te wonen zijn mijn vaste lasten simpelweg te hoog t.o.v. de inkomsten. Ook heb ik zelf te lang het voor me gehouden in mijn omgeving. Hierdoor bleef ik doen alsof alles kon, en dat kon helemaal niet. Momenteel is de situatie best heftig te noemen. Kan maandelijks het niet meer rond krijgen. Nu, eindelijk zo verstandig om echt de juiste hulp hierbij te zoeken. Achteraf gezien veel te laat natuurlijk, om het zover te laten komen dat ik nagenoeg geen bodschappen meer in huis heb, dan heb ik het niet goed gedaan. Al moet ik zeggen dat ik in het verleden ook wel hulp gezocht heb op dit gebied maar makkelijk werd afgewezen en me te makkelijk liet afwijzen. Achteraf ja, achteraf heb ik op dit gebied veel verkeerde keuzes gemaakt. Momenteel geeft het me veel zorgen, want het is nu zover dat ik de ene rekening met de andere dek en dat is natuurlijk verre van goed.

Wat is nu de reden dat ik dit deel met u? Dit op een blog die in principe gaat over kindermishandeling en seksueel misbruik. Dit vooral omdat het voor mezelf ook een taboe was/is. Geheel anders de andere taboes, maar zeker voor mij wel een taboe.

Voor mij is het helder dat ik hierin uiteraard volledig eigen verantwoordelijkheid draag. Zelf ben ik op dit gebied onverstandig omgegaan met deze zaken. Daarnaast heb ik te lang, veel te lang dit alleen op willen lossen. Geen hulp durven te zoeken. Hierdoor zijn de problemen op het moment behoorlijk hoog en staat het water me ook aan de lippen. Nogmaals nadrukkelijk deze gang van zaken is volledig mijn eigen verantwoordelijkheid. Maar…..

De maar wil ik niet wijten aan het zoeken naar een excuus voor deze problematiek in mijn verleden. Wel is het zo dat ik zelf nadat ik uit huis ben gegaan hulp heb gekregen. Ben naar internaat gegaan, maar uiteindelijk woonde ik op mezelf op mijn 15e. Na Frankrijk was er geen begeleiding meer, en zeker niet op dit gebied. Wat ik de hulpverlening mee wil geven die werken met jongeren van nu, let ook op dit soort zaken. Aan de jongeren zelf, doe het anders hoe lastig ook. Voorkom dergelijke problemen. Willen meedoen in de “maatschappij” is logisch maar mijn les hierin is wel wat niet kan, kan niet. Jeugd, maar ook volwassen mensen die geen basis hebben of hebben gehad zullen ook op dit gebied minder hebben meegekregen met hoe ga ik hier op gezonde wijze mee om.

Ik kan en durf nu te zeggen, dit geeft me onwijs veel stress deze hele situatie. Of ik eruit kom, dat weet ik niet voor nu dat zal de nabije toekomst uitwijzen. Hoe lastig het nu ook is, het is zo als het is. Nu kan ik zeggen dat ik mijn best doe, of dat op tijd is, ik weet het nu niet.

Vaak roep ik praat, praat over kindermishandeling over seksueel misbruik. Dat blijf ik zeggen want het is oh zo belangrijk! Maar ook uit eigen ervaring kan ik nu zeggen praat over financiële zorgen als deze er zijn. Merk ook aan mezelf het is niet het onderwerp waar we makkelijk over praten. Dit wat ook wel voor te stellen is. Maar ook deze zorgen kunnen een enorme druk op je leggen, er dan alleen in blijven staan is dat niet goed. Deel!

Advertenties

2 gedachtes over “Ook financiën kunnen een taboe zijn

  1. Ik zie absoluut de link met jou verleden van misbruikt en mishandeld worden. Want, wat heb jij geleerd over grenzen……
    Dan vind ik het best begrijpelijk dat het op zo’n manier ook mis kan gaan. Verantwoordelijkheid heb je wat betreft het oplossen ervan nu. En daar wil ik je heel veel sterkte bij wensen…

    Liefs,

    Monique Amber

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s