Een “beschadigd” kind wat kan dat inhouden

Tja, beschadigde kinderen wat houdt dit nu in? Uiteraard kan ik dit enkel schrijven vanuit mijn eigen ervaringen, en vanuit de verhalen die ik in de afgelopen jaren heb mogen delen met anderen uit soort gelijke situaties.

Wanneer een kind een beschadigde jeugd heeft gehad, dit kan inhouden geestelijk en of lichamelijk mishandeld en of seksueel misbruikt. Dan zal het kind vanaf de puberteit tot aan volwassen aan toe hier schade van ondervinden. Wij, ik kunnen hier geen cijfer in uitdrukken qua ernst, dit omdat het zal verschillen per individu. We moeten ons hoe dan ook beseffen dat de weg na de jeugd voor een ieder anders zal zijn. Dit ondanks veel overeenkomsten is ieder kind/mens anders, en zal dan ook in de gevolgen zo hun eigen weg ondervinden. Tevens hangt het erg af van hoe en welke weg krijgt het kind aangeboden wanneer het “veilig” is. Als het echt in een veilige situatie terecht komt en bij mensen die hem of haar andere normen en waarden kunnen geven dan dat ze gewend zijn, zal dit een heel andere situatie teweeg brengen. Anders dan wanneer een kind bijvoorbeeld in een instelling komt waar er eigenlijk geen sprake is van veiligheid. En dan daarna, na een instelling of pleeggezin wordt de dan waarschijnlijk jong volwassen niet te vroeg op eigen benen gezet. Vaak zijn dit de levensjaren waarin voor de persoon zelf de gevolgen, herinneringen en alle gevoelens pas omhoog beginnen te komen. Het kan dan niet zijn dat hij of zij opeens zonder wat voor steun dan ook wordt los gelaten in de maatschappij. Zo zijn er veel facetten die meespelen in het vervolgtraject van een “beschadigd” kind.

Maar dan terug naar het “beschadigt” kind. Een kind wat is geconfronteerd met mishandeling en onveiligheid krijgt een beste rugzak mee. Eenmaal buiten de onveilige situatie is het kind niet zomaar in staat anderen te gaan vertrouwen. Eén van de meest essentiële eigenschappen waar ieder kind/mens recht op heeft. Maar voor een “beschadigd” kind is dit niet zomaar iets. Tenslotte komt het dan vaak uit een omgeving waar het juist de standaard had moeten zijn, en juist daar kreeg het kind het niet mee. Dan is het wel heel erg lastig als je het niet van je eigen ouders kon krijgen, om het dan wel van een ander zomaar aan te nemen. Dat is een weg die vraagt om stap voor stap. En op die weg is het dan hopen dat er geen soortgelijke situaties ontstaan. Dan zal het kind het alleen maar ervaren als bevestiging dat er dus “niemand” te vertrouwen is. Vaak zal een kind dan worden gezegd dat het nu allemaal anders is, nu zijn er mensen die wel te vertrouwen zijn. Ja, kijkende naar mezelf kon ik dat theoretisch op een bepaald moment ook wel aannemen. Maar gevoelsmatig liggen zulke emoties toch wel heel anders. Heb hier begrip voor bij een “beschadigd” kind.

Een “beschadigd”  kind heeft zich aangeleerd om te leven met een masker op. Dit zal hij of zij doorzetten na de jeugd, zeker tot het moment dat er totaal andere (positieve) ervaringen tegenover gaan staan. Een kind hoort vanaf de geboorte in volledige vrijheid zichzelf te kunnen zijn, een “beschadigd” kind is dit niet geweest en zal een weg hebben te gaan om dit opnieuw te ontdekken.
Een “beschadigd” kind kan niet goed omgaan met emoties vaak, dit is ook niet aangeleerd. Er zal een nieuwe weg moeten ontstaan om ook dit stuk weer opnieuw te ontdekken.

Grenzen zijn bij “beschadigde” kinderen vaak ver over gegaan. Een kind is zich daar vaak niet bewust van, en zal het op moment van mishandeling en of misbruik als normaal ervaren. Het is dan op latere leeftijd ook op dit gebied (her)ontdekken wat grenzen zijn. De omgeving zal hier ook uitermate voorzichtig mee om moeten gaan. De inmiddels “beschadigde” persoon wil graag mensen te vriend houden, en zal hierdoor niet gauw eigen grenzen serieus nemen. Door het verleden is men ook op zoek naar liefde en aandacht en het risico is dat men hier ver in kan gaan. In elk geval zover om eigen grenzen aan de kant te schuiven.

Indien het kind ook seksueel misbruikt is, zal het ook op dit gebied een lange weg te gaan hebben. Hier komen veel eerder genoemde facetten in terug zoals vertrouwen en grenzen. Hij of zij zal ook op dit gebied vaak gericht zijn op de ander. De ander niet willen afwijzen, en geen vertrouwen hebben dat hij of zij nu op een “fijne” manier lichamelijk gerespecteerd wordt. Zal eerder er proberen voor te zorgen dat de ander aan zijn plezier komt. Als dit lukt dan is het al snel goed. Stap voor stap zal lichamelijk contact moeten groeien tot iets wat vertrouwd kan zijn en fijn mag zijn. Hier is communiceren een belangrijk onderdeel, er samen over in gesprek zijn wat kan en wat goed voelt en wat niet.

Kortom, de gevolgen van kindermishandeling zijn breed. Maar naast breed ook divers en verschillend. Kinderen en later volwassen zijn niet als nummer te behandelen. Ieder gaat zijn eigen weg. Er wordt snel gedacht en gezegd, laat gaan het is je verleden het is nu anders. Zo simpel ligt het (helaas) niet. Gevolgen komen vaak jaren later pas. Dan komt het terug in relaties of andere contacten. Of wanneer men verantwoording moet gaan afleggen over eigen leven, er is als kind geen verantwoording genomen door de ouders voor het latere kind is het dan ook lastig om zichzelf serieus te nemen.

Laten we als maatschappij de ogen open houden voor kindermishandeling, de gevolgen en vooral veel verbinden en samenwerken op dit gebied. Dan hebben de “beschadigde” kinderen van nu en van de toekomst wellicht wat meer ruimte om in de toekomst te groeien.

 

Advertenties

Een gedachte over “Een “beschadigd” kind wat kan dat inhouden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s