Waarom nou die schaamte en schuldgevoelens door het seksueel misbruik

Ja, ik heb al veel geschreven over het seksueel misbruik. Vandaag een gesprek gehad, wat me de aanleiding heeft gegeven er toch nog wat meer over te vertellen. In andere stukken op dit blog kunt u lezen dat het mijn eigen moeder is geweest die mij seksueel heeft misbruikt. En dit meerdere jaren achter elkaar. Merk dat ik heel specifiek schrijf mijn eigen moeder, weet niet als het een andere vrouw was geweest of het anders was. In die zin enkel denk ik dat het nu gebeurde juist door degene waar ik in alle vertrouwen bij zou moeten kunnen schuilen, ze had mijn veilige haven moeten zijn. Dat!

Het gesprek van vandaag ging vooral over schuld en schaamte. Als overlever van, wil ik hier nog wel meer over zeggen. Er wordt al gauw gezegd; het is je moeder, die zich moet schamen en zij is schuldig niet jij. Ja, theoretisch gezien helemaal juist, en gelukkig kan ik zeggen dat ik het nu ook zo zie en zo kan ervaren. Maar zo nu en dan, en zeker vroeger waren de gevoelens van schuld en schaamte sterk aanwezig.

Het was mijn moeder waarbij ik in bed (moest) ging liggen. Ze zat aan mijn lichaam, en betaste me op elk plekje van dat lichaam. Daarnaast begeleide ze mijn handen met die van haar om ook zo haar lichaam te laten betasten, en dan ook elk plekje. Ik was jong, het was nieuw en onbekend voor mij, het was bovenal afschuwelijk. In deze tijd dat dit gebeurde wist ik niet wat normaal was en wat niet. Maar dit voelde zeker niet normaal. Op de momenten dat het zo ging was ik aan het dissociëren, en dacht aan alles, maar niet aan wat wat er op dat moment gaande was. Wat er wel gebeurde, mijn lichaam reageerde ik kreeg er een erectie van, en zelfs tijdens het misbruik kwam ik voor de eerste keer klaar. Ondanks dat ik amper snapte wat er aan de hand was voelde ik me vies, ik snapte er niks van. Het was raar en voelde daarnaast gruwelijk. En dan mijn moeders lichaam zien reageren op wat mijn handen moesten doen.

Op deze momenten was ik zoals gezegd “weg” ik was er niet bij, en wou er ook niet bij zijn. Mijn moeder was zo rustig, ik liet het maar zoals het was. Normaal was ik bang, bang voor haar woorden en nog meer voor het geweld. Tijdens het misbruik was ze zo anders ik durfde er niks tegen te doen, de angst voor wat er dan “weer” zou komen was te groot. Zo kan ik het nu zien, dat had ze zo opgebouwd hierdoor, door mijn angst was het misbruik mogelijk!

Als ik het er vanmiddag zo over heb gehad, het nu zo schrijf. Ja, dan besef ik me weer heel goed waar het schuldgevoel vandaan kwam. Ik ging bij haar in bed, ik zat aan haar lichaam, ik deed er niks tegen, ik zocht niemand op om het te bespreken kortom ik liet het toe. Dat waren de redenen in grote lijn om mijn schuldig te voelen.

De schaamte waarom dat dan. Mijn lichaam reageerde op het misbruik, ik kwam klaar, ik zat aan mijn moeder, het was een vrouw, niet alleen een vrouw, mijn eigen moeder en ik deed er niks tegen. Genoeg om me voor te schamen, zo heeft het jarenlang gevoeld.

Jarenlang inderdaad waren het vooral deze schaamte en schuldgevoelens die voor mij alle poorten gesloten hielden om te praten over het misbruik. Leerde meisjes en vrouwen kennen die misbruikt waren. Had (h)erkenning in hun verhalen, maar nog lange tijd bleef ik stil. Het was de wereld van mannen die verkrachters zijn, mannen die hun kinderen misbruikte en dan, dan moest ik gaan zeggen dat ik misbruikt was door mijn moeder, door een vrouw. Het maakte vooral het schaamtegevoel nog sterker. Totdat ik niet meer kon, totdat ik vernam dat er ook andere mannen waren die misbruikt waren. Uiteindelijk kon ik mijn eigen taboe doorbreken en spreken! Ik mocht gaan verwerken.

Zoals ik al zei, ik weet het nu. Schaamte en schuldgevoel hoef ik hier niet meer over te hebben. Had ik niet hoeven hebben. Maar het is me in de afgelopen jaren duidelijk geworden waarom het er was. En ook dat, dat was logisch. Ik kan zeggen; ik ben overlever van seksueel misbruik. En hoop door mijn ervaring te delen, dat het voor de slachtoffers van vandaag man of vrouw een stukje herkenning kan geven en het de nare gevoelens van schuld en schaamte beetje bij beetje mogen afbrokkelen.

Advertenties

4 gedachtes over “Waarom nou die schaamte en schuldgevoelens door het seksueel misbruik

  1. Heel herkenbaar zeker misbruik door een moeder. De “buitenwereld” wil een man nog wel als dader zien maar een vrouw? Dat kan toch niet? Een moeder houd toch van haar kind? Ik heb zelf ook veel meer moeite met het misbruik door mijn moeder dan die van mijn vader al was die veel langer en heftiger maar met name het ongeloof van anderen, je moeder?

    Dat je lichaam reageert is een normale reactie op een abnormale situatie. Ik herken de schaamte zo goed. Zeker toen ik ouder werd het is me wel eens letterlijk gezegd zou mij niet gebeuren ik had het al lang gestopt ik had hen wel eens de waarheid gezegd wat mijn schaamte alleen maar grooter maakte. Dat je niet meer in staat bent nee te zeggen de angst te groot is, is bijna niet uit te leggen.

    Wat een heftige maar mooie en duidelijke blog heb je geschreven dank je wel!
    Angélique

    1. My heart breaks and burns as I read this, I am a mom of 4…when I first heard about the child sexual abuse and child trafficking epidemic–that it wasnt just painted girls in Thai brothels but little local kids trafficked in their own communities…the story of Jerome Elam killed me. I wrote my respone here: The Ax at the Root: Why I cut down my Grapevine:
      https://heartinformation.wordpress.com/2015/10/22/the-ax-at-the-root-why-i-cut-down-my-grape-vine/

      But if it helps in any way, I want to share a bit of my heart: I don’t have enough tears to cry, I can’t scream loud enough and there are not enough things in the whole universe fo rme to destory–that’s how I feel about whats happened to you and every other child who experiences even the slightest form of any of this.

    1. Het benoemen van de woorden, was voor mij ook een lange weg… Praten mag je, maar komt stap voor stap. Hoe makkelijk het ook klinkt maar daar is tijd voor nodig, gun jezelf deze tijd! En elk blog over dergelijke onderwerpen is goed! En van toegevoegde waarde!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s