“fouten” maak jij ze? “ik” wel…

Ken je dat van die mensen die nooit wat fout doen? Ik ken ze, wat moet je dan toch een naar leven hebben, nooit wat fout doen. Zo hoogmoedig zijn over je eigen “ik”

Ik schrijf dit nieuwe blog in tijden waarin het niet zo goed met me gaat, tijden waarin de confrontatie groot is. De confrontatie met mijn verleden, maar ook mijn eigen “ik” Maar tevens schrijf ik het omdat ik het zoveel om me heen zie, lees en hoor. Het commentaar wat we hebben op een ander, echt soms wordt ik er bijna verdrietig van! Het verbale en non verbale geweld wat hier vervolgens bij komt kijken dat maakt me ook nog eens boos! Zeker op “sociaal” media is het gewoonweg in en in triest hoe mensen elkaar “kapot” maken met opmerkingen. Hoe niet alleen mensen persoonlijk worden aangevallen. Maar complete groepen mensen worden weg gezet als oud vuil.

Zo vaak vraag ik me af, waarom? Waarom doe jij, jullie en ik eveneens dit? Waarom kijken we zoveel en zelfs vaak op zo grove wijze naar een ander? Heb ik alle antwoorden en wijsheid in pacht, nee!
Maar ik denk dat dit wel te maken heeft met het vrij simpele feit we hoeven dan onszelf niet te zien. Het houdt ons af van onze eigen “ik” want doet het soms niet veel meer pijn je eigen “ik” te moeten zien, te voelen en te ervaren? In hoeverre durven jij en ik ons nog kwetsbaar op te stellen? Zowel om me heen als ook bijvoorbeeld op twitter roep ik vaak kijk naar jezelf, zie de spiegel. Nou dat zal ik ook hier nu doen, want anders dan heb ik het ook nu alleen over de ander, ver van mezelf af…..

Ja, ik begon ermee het gaat momenteel niet zo goed. Over de omstandigheden die dit veroorzaken hoop ik snel nog eens op terug te komen. Maar de omstandigheden zorgen ervoor dat ik me momenteel naar voel, kwetsbaar, zwak, verdrietig en soms boos. En dan, dan zie ik mezelf. Zie mijn jeugd, de huidige omstandigheden doen dat zo ervaren, zo enorm. Heb ik dat dan nooit gezien? Jazeker wel, alleen veelal met dikke muren om me heen en een dikke muur onder me. Dat gaf zoveel fundament dat ik door kon lopen. Kan ik niet meer lopen? Gelukkig wel, alleen is het niet meer op een dikke muur, maar is het balanceren op een dun, zeer dun touwtje. Die zorgt ervoor dat er gevoelens bij komen kijken. Gevoelens waarmee ik niet om kan gaan, dat vindt ik, ja nog steeds zo lastig. Dat heb ik nooit geleerd! Maar ik kan ze bijna niet meer onderdrukken. Dat voelt zo eng, zo vreemd het is bijna beangstigend. Wat het ook maakt, opnieuw het besef mijn jeugd was niet bepaald gezond. Hierover valt genoeg te lezen op mijn blog. Een klein voorbeeld wat nog steeds soms zo speelt. Angst om hoe iemand kan reageren op mij. Angst om gevoelens te uiten. Als kleine “ik” werden gevoelens letterlijk en figuurlijk weg geslagen, was er geen ruimte voor. Nu, nu zit die angst nog soms zo diep in me.

Mijn ouders ( met name moeder ) hebben ontzettend veel verkeerd gedaan in de opvoeding van mij en mijn broer. Maar houdt dit in dat hun ook de verantwoordelijkheid hebben over wie we nu zijn, hoe wij nu zelf handelen? Nee, en ook nee is dat ik hun niet meer kan veranderen. Wel mezelf!

Want fouten maken, och wat heb ik dat gedaan, wat doe ik dat nog steeds elke dag opnieuw. In zoveel opzichten. Hoe ik om kan gaan met mijn naasten. Vooral eerder maar nog steeds soms vindt ik het zo vreselijk lastig om open en eerlijk om te gaan met de mensen om me heen. Om de ware “ik” te tonen. Om te zeggen ik voel me zwak, ik heb je hulp nodig! In plaats dat te doen, deed ik en soms nog stoot ik mensen af. Draai ik soms eromheen. Mijn financiële problemen ( ook meer over te lezen op dit blog )hebben in het verleden niet alleen financieel zorgen gegeven. Het was iets waar ik me zo enorm voor schaamde. Ik was hier vaak niet eerlijk over. Wilde het mooier doen voorkomen dan dat het was. Vertelde er niet over, en wanneer het eigenlijk wel moest dan maakte ik andere verhalen om er maar niet aan te hoeven. Deed mee met alles wat ik nog enigszins kon doen, dit om er maar niet open kaart over te spelen. Was dat goed? Nee, verre van ik loog hierover, dat zorgde ervoor dat ik ook mensen hierdoor kwijt raakte. Dat ging soms best ver! Ik durfde in dat “simpele” opzicht al niet mezelf te zijn, bang dat mensen me af zouden wijzen.

Ja, dat is toch bizar?
Als ik zou horen dat iemand een ander afwijst omdat deze geen geld heeft dan zou ik zeggen. Stop direct het contact met die persoon.
Maar voor mezelf, voor mezelf ligt het zo anders.
Als een ander zou zeggen ik durf geen hulp te vragen. Dan zou ik degene direct zeggen dat deze het wel moet doen, en ik zou direct helpen.
Maar voor mezelf, voor mezelf ligt het zo anders.
Als een ander zou zeggen ik durf niet te huilen. Dan zou ik deze direct mijn schouder aanbieden.
Maar voor mezelf, voor mezelf ligt het zo anders.
Als een ander zou zeggen ik kan niet boos worden. Dan zou ik voor deze boos worden.
Maar voor mezelf, voor mezelf ligt het zo anders.

En dat het voor mezelf zo anders ligt, dat ik zo ben. Dat is moeilijk ook voor een ander. Dat geeft ook soms voor een ander een machteloos gevoel. Want ja, er zijn er, en er zijn er gelukkig om me heen geweest, en nog die me willen helpen. Maar wanneer ik de fout maak en me op die momenten zo gedraag en opstel niet geholpen te willen worden, dan maak ik het de ander wel erg moeilijk. Als ik niet open en eerlijk durf aan te geven wat er werkelijk speelt. Dan maak ik het onmogelijk voor de ander!

Is er dan geen verlangen om het anders te doen?      Oh ja, zeker wel!
Is er dan hunkering naar liefde?                                      Oh ja, zeker wel!
Is er dan geen behoefte om open en eerlijk te zijn?  Oh ja, zeker wel!
Is er dan geen behoefte aan hulp?                                   Oh ja, zeker wel!

Hoe kan het dan dat ik het niet doe? Ja, het makkelijkste is te schrijven dat dit ligt aan mijn verleden, mijn jeugd. En is dit dan ook niet reëel? Oh ja, zeker wel!
Want daarin zie ik wel de verbanden die hebben gemaakt tot hoe “ik” me gedraag. Maar lees het goed, hoe IK me gedraag. Want het zijn de omstandigheden ( gecreëerd door mijn moeder ) die eraan bij hebben gedragen, maar in het heden maak ik de keuzes. En ben ik daar blij mee, nee zeker niet! En ook daarom ook nu de confrontatie groot is, kies ik ervoor om de strijd aan te gaan met mezelf, en ja ook met het daar bijhorende verleden. Dat doet pijn, pijn om te zien welke keuzes ik vaak maak. Pijn om te zien wat die omstandigheden in mijn jeugd waren. Pijn om “ik” en zeker de kleine “ik” te ontmoeten.

Maar laat duidelijk zijn, kleine “ik” heeft het verre van makkelijk gehad. Maar “ik” kan nu kiezen om het anders te doen! Dat is ook een keuze, om te zien op mezelf, dat “ik” verantwoordelijk ben, en niet een ander.

Wat ik hoop duidelijk te maken, zie jezelf. Dat “jij” en “ik” jezelf, dat kan je veranderen. Niet ik jij, of jij mij. Wat niet inhoudt dat we elkaar niet mogen aanspreken, juist wel. Maar vanuit een kwetsbare ik, om de ander vanuit liefde naast en bij te staan. Zonder te (ver) oordelen. Puur vanuit liefde! Wetende dat die ander net zo kwetsbaar is als jij, maar wanneer wij, jij of ik kiest voor de “aanval” dan kan de ander bijna niet anders dan kiezen voor de weerstand.
Zeker in deze maatschappij waarin elkaar afvallen bijna normaler aan het worden is dan elkaar bijstaan. Wordt jij daar ook niet triest van? Ik wel, en ik hoop elke dag opnieuw mijn “fouten” te zien. En met mijn “fouten” aan de slag te gaan. En daar hoort bij mijn verleden te zien en te ervaren zoals deze is. Maar “ik” wil anders zijn en worden. En zo gun ik mezelf maar ook een ander een spiegel, een spiegel om te zien wie “jij” en “ik”zijn……

Advertenties

6 gedachtes over ““fouten” maak jij ze? “ik” wel…

  1. Het feit dat je dit blog geschreven hebt, zegt al dat je jezelf iets gunt. Dat je lief wilt zijn. Is een mooie stap naar jezelf toe. De volgende stap komt vanzelf, wanneer jij dat aankunt en eraan toe bent…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s