Dat was 2016…. Voor een ieder, een liefdevol 2017….

Ja, alweer bijna een jaar voorbij. En wat een jaar 2016! Nog een paar weken en dan zit de kerst erop, en zitten we ook alweer in het nieuwe jaar.

Voor mij persoonlijk was het een bewogen jaar. Halverwege het jaar een dieptepunt in mijn leven, althans zo zag ik het toen. Mijn masker moest af, ik kon niet meer werken, niet meer goed voor mezelf zorgen en mijn wereld stortte in. Het advies was een intensieve therapie.
In eerste instantie vond ik het verschrikkelijk, want ik moest uit de “maatschappij” toegeven dat ik me niet meer langer staande kon houden. Mijn masker, die altijd deed voorkomen dat het goed ging viel weg.
Nu, nu ga ik richting het einde van die therapie. Inmiddels ruim over de helft kan ik zeggen; wat ben ik blij dat ik die stap heb gezet. Er is veel gebeurd en veel veranderd. De grootste verandering is bij mezelf van binnen. Ik leef dag bij dag meer vanuit binnen, niet meer vanuit een masker die enkel doet voorkomen dat alles goed gaat. En van binnenuit leven heeft me de afgelopen tijd veel pijn, angst, boosheid en verdriet opgeleverd. Maar er beginnen steeds meer dingen te veranderen, steeds meer puzzelstukjes vallen op de juiste plek.

Toen ik binnenkwam vermeed ik mijn problemen, en dat kwam dan ook terug in mijn diagnose. Nu is die vermijdingsstoornis eraf. Wat blijft staan is de complexe PTSS. Maar daar ga ik mee verder, de EMDR is hier zo ontzettend helpend bij. Tijdens de sessies is het vooral de diep gewortelde angst die naar boven komt. Veel vooral lichamelijke reacties, zweten, spierpijn en overgeven.
Maar we werken trauma voor trauma af. En steeds meer trauma’s kan ik nu anders naar kijken met “gezonde” gevoelens van verdriet en boosheid. En de paniek en angst verdwijnt steeds meer, en ook de herbelevingen nemen af.

Er ontstaat ruimte voor gezonde verlangens en gevoelens. Ik ben er nog niet, maar het einde is in zicht! En een leven waarin “kleine” Erik met een gezonde volwassen vent mee kan gaan in een ander leven.
Door mijn verandering, mijn eigen inzichten, wensen en ideeën zijn er contacten weg gevallen. Dat doet pijn en geeft ook veel verdriet. Het is bij sommige van deze contacten rouwen om dat verlies.
Maar tegelijk weten dat het ook beter is om deze achter me te laten. Want deze passen niet in de weg van verandering en zouden me in mijn oude gedrag enkel stimuleren.
Maar gelukkig komt er ook ruimte voor nieuwe contacten. Al met al ben ik dankbaar voor de weg die ik in de afgelopen tijd heb kunnen gaan. En dat had ik in een half jaar geleden niet verwacht te gaan zeggen. Het is bijna zover dat ik het geen dieptepunt meer vindt, maar eerder een hoogtepunt.

Ook heb ik in het afgelopen jaar me proberen in te zetten in de strijd tegen kindermishandeling en seksueel misbruik. Dit hier op mijn blog, en door mijn stem te laten horen op twitter. Ook heb ik links en rechts mee mogen werken aan een blog en of een artikel. Dit zal ik in 2017 zeker blijven doen!
Soms zijn er momenten dat ik er moedeloos van wordt, dat er weer berichten naar boven komen. Dat je weer leest dat er weer een berg ellende naar boven is gekomen. Seksueel misbruik schandalen je kent ze wel. Dan denk ik soms weleens gaat het taboe er ooit af, gaan we er ooit echt open over zijn en kunnen we de slachtoffers van nu wel echt die stem gaan geven?
Maar dan vindt ik de kracht wel weer, en dan weet ik ook, al is het er maar één die door mijn blog of stem de (h) erkenning gaat krijgen en daardoor gered wordt uit de eenzaamheid. Ook dan is het goed!

Maar hopeloos was ik ook dit jaar toen Trump werd gekozen als president van Amerika.
Een man die nagenoeg staat voor seksgeweld, die zo over vrouwen denkt. Die zelf zo verleden heeft en als het al geen heden is. Waarin hij vrouwen seksueel heeft misbruikt. Dan schrik ik, dan vraag ik me oprecht af waar gaat het heen met ons.
Het zegt mijn idee veel over onze huidige maatschappij, waarin we steeds meer en meer kiezen voor het individualisme. En hiermee creëren we vooral onderlinge opstand, haat en weerstand. En toch zie ik gelukkig om me heen soms dichtbij en soms ver van me af. Ook mensen en projecten die laten zien dat er veel liefde is, mensen oprecht voor elkaar klaar staan en heb ik ook de overtuiging dat deze vormen van liefde uiteindelijk zullen winnen. Dat mensen die kwetsbaar durven te zijn, in de spiegel durven te kijken en de ander niet vergeten uiteindelijk het voorbeeld zullen zijn. En zo samen hand in hand kunnen opgaan tegen al het geweld dat er is.

Eerst nog de kerst, dagen waarin een ieder op zijn of haar manier geconfronteerd wordt met de nodige familieproblemen. Ga ik wel, wat zeg ik tegen die en die, hoe stel ik me op? En zo zijn er vaak vele vragen. Of misschien is er wel geen familie meer om welke reden dan ook, en wat ga je dan doen?
Praat ook hierover met elkaar, het is meer dan je vaak denkt, een gedeeld thema waarin je ook de nodige (h)erkenning zult vinden. En waar of met wie je ook bent, heb het goed en probeer zo dicht mogelijk bij jezelf te blijven!

Voor een ieder die dit blog leest, of het meekrijgt via twitter.


Ik wens jou een heel mooi 2017, een jaar waarin je jezelf kunt ontwikkelen. Waarin je jezelf kunt zijn en er geen afhankelijkheid is van zelfacceptatie door je omgeving maar dat je vanuit jezelf tevreden kunt zijn met wie je bent. En vanuit wie jij bent je verbinding kunt maken met mensen die jou waarderen en met jou een gezamenlijke weg willen gaan.
En er zijn “tekortkomingen” wees dapper en ga een weg van verandering. Want hou jezelf en andere niet voor de gek, “tekortkomingen” hebben we allemaal! Alleen de tekortkoming van de ander zien dat lukt ons wel, maar ik gun je durf je eigen te zien, en daar wat mee te doen. De weg tot verandering.

Maar zeker ook een jaar van gezondheid, warmte, verbinding en de nodige mooie en waardevolle momenten!

Al met al, wens ik een ieder een liefdevol jaar! witte-harten-liefdevol-2017-ot

En vergeet niet, kindermishandeling en seksueel misbruik zal ook in 2017 een bespreekbaar onderwerp moeten zijn, zullen we daar ook samen aan werken!?

Wat zou het mooi zijn, volgend jaar rond deze tijd te kunnen schrijven; het was een bewogen jaar, maar kwetsbare onderwerpen zijn meer en meer bespreekbaar geworden. Een illusie of een gezamenlijk doel….

 

Advertenties

5 gedachtes over “Dat was 2016…. Voor een ieder, een liefdevol 2017….

  1. Weer een dapper en hoopgevend stuk, dank je wel! Ik wens jou een fantastisch 2017 toe, dat de stijgende lijn zich maar voort mag zetten en al jouw inspanningen beloond mogen worden. Zowel in je prive-leven als in je activisme. Keep up the good work!

  2. Altijd weer zo rakend verwoord. Jouw schrijven, groot respect daarvoor.

    Alle goeds wens ik jou toe voor het komende jaar
    en vooral dat je van jezelf er hoe dan ook mag ZIJN.

    Take care Erik!
    En wie weet komen wij elkaar in 2017 nogmaals tegen 🙂
    #Samensterk
    Liefs Rider

  3. Hoe herkenbaar zijn jouw woorden. Ik vind iedereen heel dapper die de strijd om te leven aangaat in plaats van te blijven overleven. Mijn angst is te groot en ik heb geen vechtlust meer.
    Maar ondanks dat is het willen praten enorm groot, maar therapie volgen zie ik niet meer zitten.

    Voor allen die sexueel misbruikt zijn of in welke vorm dan ook mishandeld zijn, wens ik veel kracht en sterkte toe in het Nieuwe jaar.
    Dank je voor je blogs op twitter. Ik lees ze altijd.
    Een zeer goed en heilzaam 2017 gewenst. Je bent een belangrijk iemand voor velen

    hartelijke groeten, Jolanda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s