Aan alle ouders die kinderen mishandelen, zoek hulp!

 

Mijn moeder heeft me mishandeld, en hierdoor behoorlijk beschadigd. Maar ze had eigenlijk ook zelf hulp nodig. Ouders die kinderen mishandelen doen dit meestal vanuit machteloosheid. In een maatschappij waarin we ontzettend goed zijn om elkaar te veroordelen. Is het angstig om te zeggen dat je die machteloosheid voelt in de opvoeding van je kinderen. Maar strenge, boze, machteloze en of lieve ouders! Wanneer u hulp nodig hebt bij de opvoeding van u kind. Vraag het! Schaamt u zich niet als u angstig bent dat het weleens mis kan gaan. Tekortkomingen hebben we allemaal, maar vraag daar hulp bij en laat het niet zover komen dat de gevolgen voor u en uw kind niet meer te overzien zijn.

Bovenstaande schreef ik op 15-11-2016 (http://iturl.nl/snnes ) tijdens de week tegen kindermishandeling. In die week zeiden we massaal ik kijk niet weg. En laten we dat inderdaad niet doen! Die dag niet, vandaag niet en helemaal nooit!
Want het is onmogelijk en ondraaglijk om weg te kijken van de 119.000 slachtoffers die kindermishandeling telt. Wie moeten er dan niet weg kijken van kindermishandeling?
Eigenlijk een ieder die met kinderen op welke wijze dan ook werkt. Dus dat geldt dan voor de tandarts, de kinderarts, de sportleraar en zeer zeker ook de leraren en leraressen op school. Maar als er een groep ook niet moet weg kijken van dit onderwerp dan zijn het toch eigenlijk wel de ouders zelf.

Zoals gezegd mijn moeder was (helaas) niet in staat om hulp in te schakelen, ze was niet in staat om de cirkel te doorbreken. Zelf een jeugd gekend met kindermishandeling en heeft het doorgezet naar haar eigen kinderen.
Er zal bij haar en bij elke ouder die zijn of haar kind(eren) mishandeld ook angst zijn. Want stel je toch voor, je gaat hulp vragen omdat je je eigen kinderen mishandeld.
Dan zal er toch op zijn minst een oordeel komen en zal je zelf ook op een bepaalde wijze worden veroordeelt.
En laat ik heel duidelijk zijn. Welke vorm van kindermishandeling dan ook is ontzettend verkeerd en kan absoluut niet!
Maar, we kennen tegelijk allemaal dat je weleens iets doet wat verkeerd is. En meestal werkt het bij ons mens zijn dan zo, dat we ons gaan schamen. En wat doet schaamte?
Schaamte zorgt ervoor dat we gaan zwijgen. En we raken vervolgens met ons probleem in een isolement en denken dat we het wel alleen op kunnen gaan lossen. Ouders raken met hun “verkeerde” gedrag in eenzaamheid, dit versterkt het gevoel van machteloosheid wat al aanwezig zal zijn enkel nog meer.

En beste ouders, kindermishandeling is niet enkel een kind slaan. Nee, ook kunt u uw kind emotioneel verwaarlozen, lichamelijk of psychisch verwaarlozen en of seksueel misbruiken.
Wat er ook eventueel bij u en uw gezin aan de hand is het zal altijd kleinschalig beginnen. Denk inderdaad aan een eerste forse tik. Maar het risico is groot dat het al snel een tweede en een derde wordt. Wanneer u niet gaat spreken, wanneer u geen hulp gaat zoeken dan wordt het voor zowel u als uw kind(eren) normaal. En wanneer dergelijk gedrag normaal wordt zal de mate en de ernst enkel toenemen. Zeker wanneer u dit zelf ook in uw opvoeding hebt meegemaakt en u deze opvoeding niet hebt verwerkt. Maar besef u wel uw opvoeding daar kunt u zich niet achter verschuilen, dat kan en zal nooit een excuus zijn om uw eigen kinderen ook te gaan mishandelen. Dus gaat het al mis of merkt u dat de neiging tot er is, zoek hulp en ondersteuning voor u zelf en uw kind(eren). Er is ook voor u een uitgebreid aanbod aan hulp, maak er gebruik van.

Vaak heb ik geschreven en gezegd dat we niet de illusie moeten hebben dat kindermishandeling zal stoppen. Tegelijk zeg en schrijf ik ook dat ik de overtuiging heb dat we wel eerder kunnen signaleren. Eerder signaleren kan ook op deze wijze. Wanneer ouders die “verkeerd” gedrag vertonen de openheid gaan ervaren om te praten over hun gedrag. Er met hulp gekeken kan worden naar oplossingen voor de ouder(s) en dus ook het kind. Ook op deze wijze kan kindermishandeling eerder worden gesignaleerd.

Dit blog is vooral bedoeld voor de ouder(s) die hun kind(eren) mishandelen. Maar ook voor degene die weten dat mensen in hun omgeving zitten met dergelijk gedrag of de neiging tot hebben. Ga het gesprek niet uit de weg! Maar zoek het juist op en stimuleer de ouder(s) tot het zoeken van hulp. U doet dit niet alleen voor hen maar zeer zeker ook voor de kind(eren). Help de ander de cirkel te doorbreken.
En wil dit echt niet, kijk ook dan niet weg. En weet dan de weg naar veilig thuis en spreek uw vermoedens van kindermishandeling uit. Want uiteindelijk blijft gelden dat de ouder(s) een stem hebben en hulp kunnen zoeken. Het kind heeft geen stem en is afhankelijk van zijn of haar omgeving.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s