Een slachtoffer van seksueel misbruik heeft NOOIT schuld

Inmiddels is het wel bekend dat ik mijn steentje bij wil dragen om seksueel misbruik tot een bespreekbaar onderwerp te maken. Dit is bij de meeste mensen die mij dierbaar zijn ook bekend. En afgelopen weekend was er iemand die me zeer nabij is, die ook kwam met haar verhaal. En er was twijfel, trieste twijfel bij haar zelf of ze niet schuldig was. Zonder verder diep op de inhoud in te gaan, er was alcohol in het spel en dan heb je in “onze” maatschappij al gauw een standaard vooroordeel dat je er zelf om gevraagd hebt. Nou nee! Seksueel misbruik daar vraag je nooit zelf om! Nooit!

Al eerder heb ik er wel eens over geschreven over schaamte en schuldgevoelens bij seksueel misbruik. Maar bovenstaande situatie maakte voor mij dat ik nogmaals specifiek hier op in wil gaan.
Vanuit mijn eigen situatie weet ik wat schuldgevoel is. Heb zelf lange tijd gedacht waarom Erik ben je niet het bed uit gestapt, waarom ging je mee naar het bed van je moeder, waarom heb je je mond niet open gedaan en waarom werd je toen niet boos. Zo waren er tal van gedachten die maakte dat ik me schuldig ging voelen. Wat mezelf aangaat hadden de gedachten aan schuld ook een functie. Deze gedachten hielden me ook af van me werkelijke emoties van intense pijn, verdriet en boosheid. Die konden er niet zijn want hoe kan je nou verdrietig en boos zijn op een ander als het je eigen schuld is? En ook moest ik me schamen en dan hield ik wel mijn mond dicht. Want zoiets dat ga je toch niet delen? De schaamte hield me mede stil, ook dat was een functie.
Vooral door mijn traumabehandeling ben ik tot de werkelijke en “gezonde” gevoelens gekomen van boosheid en verdriet.

Maar dat ging over mijn eigen gecreëerde schuldgevoel. Ooit ben ik ook een hulpverlener tegengekomen die me zei; “je had er toch voor kunnen kiezen om terug te gaan naar je eigen kamer” Op dat moment dacht ik, zie je wel ik heb er inderdaad schuld aan. Nu, nu denk ik idioot! Hoe heb je dat kunnen zeggen! Het was niet mijn schuld.
In de maatschappij, mensen om slachtoffers heen kunnen zulke opmerkingen maken dat men inderdaad gaat denken “zie je wel ik heb schuld”
En als je weet dat men zo kan denken en zo kan praten en je bent of was slachtoffer van seksueel misbruik, dan kan je bevestigd worden in je eigen gedachten. En dan wordt niet alleen het gevoel van schuld en schaamte groter. Nee, dan wordt ook de verwarring nog groter. Verwarring die vaak al heel groot is. Hoor het vaak en ken het ook van mijn eigen situatie. Mijn lichaam reageerde ook, en die reactie, dat was een fijne reactie. Maar juist ook dat maakte het wel heel verwarrend.
Al die verwarring is al lastig.
En wanneer de maatschappij ook nog zulke opmerkingen maakt dat de slachtoffers zich schuldig gaan voelen dan wordt er open over spreken enkel lastiger. Het gevolg men raakt in eenzaamheid en stilte.

Bij mannen kunnen er net als in mijn geval ook opmerkingen gemaakt worden in die richting. Maar bij vrouwen zal dit nog vaker voor komen. Denk hierbij aan inderdaad alcohol, kleding en of bepaalde opmerkingen. Het erge is dat we nu eigenlijk al weten dat er zo wordt gedacht en gesproken in de maatschappij. Maar stel je voor, je bent of wordt slachtoffer van seksueel misbruik en je moet gaan nadenken over welke kleding je aan had dat moment, of je wel of geen alcohol op had of dat je wellicht een bepaalde blik had. Eén van de meest verschrikkelijke en meest kwetsbare dingen is je overkomen en jij moet gaan nadenken of het niet je eigen schuld was. Dit terwijl je op tal van manieren verschrikkelijke pijn hebt en je ergens naar toe wil met je verhaal. Wellicht moeten er onderzoeken worden gedaan. Maar i.p.v. uit de stilte te komen moet je in je schulp kruipen omdat je wordt overspoeld door schuld en schaamte. Dat is pas verschrikkelijk!
Een slachtoffer van seksueel misbruik heeft NOOIT schuld aan seksueel misbruik! En het is de dader die zich moet schamen!

Persoonlijk denk ik dat het voor de maatschappij ook een functie heeft om zo te denken en te praten. Want wanneer we denken dat het iemands eigen schuld is, dan hoeven we er niks mee. Dan kunnen we ervoor kiezen om weg te kijken. Dan kunnen we dat kwetsbare onderwerp want dat is het, naast ons neerleggen. Maar niet alleen dat kwetsbare onderwerp vooral die kwetsbare naaste in onze eigen omgeving. Want stel, ik zou ook zo praten dat wanneer vrouwen een wijntje op hebben dat ze dan schuld hebben aan seksueel misbruik. Zou deze vrouw dan afgelopen weekend haar ervaring hebben gedeeld? Nee, natuurlijk niet! Doordat er bij mij openheid is was er ruimte om dit wel te doen. Nu gaat dit niet om en dat ik het zo goed doe. Nee, waar het omgaat is dat die openheid moet ontstaan in de maatschappij dat slachtoffers van seksueel misbruik NOOIT schuld hebben. En er geen enkele vrouw of man vraagt om zoiets kwetsbaar mee te maken. Want die ruimte om te praten gun ik niet enkel deze vrouw afgelopen weekend. Die gun ik een ieder!
En het zijn jij en ik die daarvoor kunnen zorgen.
Dat slachtoffers van seksueel misbruik gaan praten is niet de verantwoordelijkheid van de hulpverlening en of de politiek of wat dan ook. Nee, dat is de verantwoordelijkheid van jou en mij, van ons de maatschappij.

Dus durf te zien, durf erover te spreken en creëer zo samen ruimte voor de slachtoffers van seksueel misbruik. Want zoals ik het hoorde afgelopen weekend, zo heb jij ook mensen in je omgeving die slachtoffer zijn geweest of het misschien wel vandaag de dag meemaken.

En onthoudt hij of zij heeft geen schuld aan het seksueel misbruik.
Hij of zij heeft NOOIT gevraagd om seksueel misbruikt te worden.

Bijgevoegd een link van een lezing van Iva Bicanic hoofd landelijk Psychotraumacentrum & Centrum Seksueel Geweld, waarin helder uitleg wordt gegeven over seksueel misbruik, de ernst, de gevolgen maar hoe ook hoe te verwerken. Maar ook kan je hierin horen over hetgeen waar ik hierboven over heb geschreven en dat de schuld NOOIT ligt bij het slachtoffer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s