Herstel na trauma

Naar aanleiding van een interview wil ik dit ook met jullie op mijn blog delen. Wat er o.a. belangrijk in de weg van herstel.

Wie ben je
Ik ben Erik inmiddels 39 jaar jong. Woon in een appartementencomplex in Apeldoorn.
Zet me vandaag de dag erg in om met mijn ervaring het gesprek aan te gaan over de aanpak van kindermishandeling en hoe we hierin het belang van het kind meer op de voorgrond kunnen krijgen. Hou ervan om mijn werk te doen maar daarnaast is ontspanning en ruimte voor mezelf ook belangrijk. Dit laatste vind ik vooral door in de buitenlucht te zijn. Te wandelen, fietsen dit het liefst in de bossen. Thuis kan ik me vermaken met een goed boek, tv kijken en of koken.
Ook is schrijven een manier van ontspanning en gebruik ik dit ook om van me af te schrijven. Wat ik schrijf vertaal ik meestal ook naar mijn blog. Op deze wijze heb ik er zelf wat aan maar merk ik ook dat lotgenoten en of behandelaars hier wat aan hebben.

Waar had je last van
Kom uit een gebroken gezin met diverse problematiek. Samen met mijn vier jaar oudere broer zijn wij opgevoed enkel door onze moeder. Onze vader was vroeg uit ons leven en onze moeder was niet in staat om ons op gezonde wijze op te voeden. Naast de emotionele verwaarlozing was er sprake van geweld en misbruik. Op mijn 15e ging ik de deur uit en waar ik thuis had geleerd te leven met een masker zette dit zich door. Deed alles beter en mooier voorkomen dan dat het was. Voelen deed ik eigenlijk niet op angst na. Angst, dat was er eigenlijk altijd, angst voor confrontaties en dan de gevolgen daarvan. Ook waren er problemen op het gebied van hechting. Door de onveilige jeugd was het vertrouwen grotendeels beschadigd in de mensheid.
Leefde net als thuis voor de buitenwereld een vrij normaal leven. Werk, relaties, en een sociaal leven. Was al vaak met ambulante zorg in aanraking geweest. Zelf liet ik het niet toe en deze prikten er ook niet doorheen. Voor de buitenwereld bleef het goed lijken. Tot ik op mijn werk in aanraking kwam met een verkeerde machtsverhouding en er veel oude klachten kwamen. Het lukte me niet langer om te leven met een masker op, en te doen alsof alles zo mooi en goed was. Vrij snel kwam ik via de GGZ terecht bij een traumabehandeling. Een vermijdende persoonlijkheidsstoornis, hechtingsproblematiek en complexe PTSS waren de diagnoses. Ik kon aan de slag.

“Voor mij is herstel een leven gaan leiden waar mijn kwetsbaarheden onderdeel van mogen zijn”

Hoe zie jij herstel
Herstel is voor mij het moment dat je nieuwe stappen zet in je leven. Dat er een keerpunt komt en je in staat raak ingesleten patronen los te laten. Stap voor stap leert vertrouwen te krijgen in jezelf en de mensen om je heen. Er ontstaan nieuwe gevoelens, gebeurtenissen en ervaringen deze hebben mij in mijn kracht gezet. Ze hebben mij laten inzien dat ik er ook mag zijn met deze nieuwe eigenschappen en dat ik hiermee kan leven i.p.v. overleven. Voor mij is herstel een leven gaan leiden waar mijn kwetsbaarheden onderdeel van mogen zijn. Mijn kwetsbaarheden mogen er zijn ik kan ze nu toelaten en zelfs nu en dan delen. Het maakt dat ik Erik kan zijn zonder masker. Mijn masker gebruik ik nog wel maar dan functioneel. Doordat ik meer functioneer vanuit gevoel, ben ik oprecht betrokken bij mezelf en naar anderen. Eerder handelde ik naar verwachtingen van de ander, nu handel ik meer vanuit mezelf en mijn eigen wensen en verlangens.

Wat is jouw persoonlijke herstelervaring
Binnen mijn behandeling werd “ik” gezien. In het begin was ik nog wel in staat om mijn masker op te houden. Alleen door (h)erkenning van problematiek bij groepsgenoten werden mijn trauma’s meer getriggerd en kon ik niet veel langer om mijn angsten heen. Er kwam een nieuwe ervaring dat ik dit er kon laten zijn zonder direct een oordeel, mening en of allerlei tips te krijgen. Nee, het was Erik die er kon zijn en er kwam steun vanuit het team en van groepsgenoten. De grote angst die ik had voor mijn behandeling was dat ik volledig zou verdrinken in het verdriet en als mijn boosheid zou los komen dat Apeldoorn te klein zou zijn. Maar doordat ik gezien werd was er ruimte om dit er gedoseerd te laten zijn. En mocht ik ook zelf ervaren dat ik het wel aankon. Mijn EMDR sessies waren best heftig. De spanning liep soms erg op en dan was er ook paniek. Hoe de hoofdbehandelaar hiermee om is gegaan was voor mij enorm helpend. Ze deed niet zoveel, ze was er gewoon. Wanneer de paniek groot was dan had ze een ondersteunde opmerking voor me. En juist dat “simpele” gebaar maakte voor mij een groot verschil. Ook dat een groepsgenoot me opving naderhand en we zonder teveel diepgang gewoon een rondje gingen lopen en of een bak koffie deden dat maakte voor mij het verschil.

Wat maakt jouw bijzonder
Blijft toch altijd een lastige vraag. Mijn opvoeding heeft gemaakt dat ik niet enkel ging geloven dat ik een slecht mens was, het is in me gaan zitten. Wanneer dit dagelijks tegen je gezegd word is het geen geloof meer maar een aanname. Bijzonder is dat ik nu kan zien dat ik net als ieder ander mindere eigenschappen heb. Maar naast deze ook mooie. Kan ondersteunend, sociaal en helpend zijn naar een ander. Daarnaast heb ik inmiddels oprecht leren zorgen voor mezelf en kan dit ook voor me naaste. Mijn nuchterheid is soms mijn valkuil nog wel maar daarnaast ook mijn kracht. Door mijn leven heen heb ik veel meegemaakt en heb jarenlang overleefd. Nu leef ik vanuit mijn gevoel en dat maakt me een compleet mens en dat is na al die jaren best bijzonder dat durf ik wel te stellen.

“Er zijn een aantal groepsleden, diverse behandelaren en mensen uit mijn omgeving die me niet hebben laten vallen”

Wat is voor jou het meest steunend geweest
Er zijn een aantal groepsleden geweest, diverse behandelaren en mensen uit mijn omgeving die me niet hebben laten vallen. Die mij zagen en waarbij ik heb mogen leren dat Erik er ook mag zijn zonder masker. Dat is voor mij enorm steunend geweest. Dat gevoelens er mogen zijn ongeacht dat deze soms ook erg kwetsbaar zijn. Het heeft me de steun gegeven om mezelf te kunnen accepteren en te steunen.

Hoe kijk jij in de toekomst
Ik hoop de mensen om me heen te behouden en de verbinding daar meer mee aan te durven in de toekomst. Daarnaast hoop ik dat ik het werk wat ik nu doe kan en mag uitbreiden en mijn ervaring een toevoeging mag zijn voor een ander. Dat ik hier een voorbeeld in kan zijn met een verbindende factor die vooral uitdraagt dat er een weg is van hoop en herstel dit ook na een leven met trauma’s en PTSS. Wanneer ik op deze wijze goed voor mezelf kan blijven zorgen zie ik me toekomst hoopvol tegemoet.

Herstel

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s