Aanpak kindermishandeling kan niet zonder de stem van het kind.

Beste Paul en Hugo,

Opgetogen was ik toen ik vernam dat jullie beide minister en staatssecretaris werden van volksgezondheid, welzijn en sport. Dit omdat ik van jullie beide weet dat er in zowel Apeldoorn als Rotterdam ook aandacht mocht zijn voor kindermishandeling en de preventie ervan.

Het kabinet vraagt om vertrouwen te hebben in de toekomst. Dit wil ik in elk geval op deze wijze in jullie uitspreken. Juist omdat jullie hebben laten zien dat er aandacht moet zijn voor kindermishandeling.

Kindermishandeling is namelijk een enorm groot probleem. Eigenlijk kunnen we er eerlijk over zijn en mogen we het benoemen als een epidemie. Het aantal slachtoffers is verschrikkelijk groot. De lange termijn gevolgen voor deze groep kinderen is enorm.
Het is een zodanig groot probleem dat het doodsoorzaak nummer één is in Nederland. We kunnen niet langer van dit probleem weg kijken. Onze eerste gedachte zal dan ook moeten zijn dat we preventief aan de slag gaan om het welzijn van deze kinderen.

Echter niet geheel onbelangrijk is dat we de maatschappelijke gevolgen niet vergeten en de daarbij horende kosten. Alleen al in de GGZ zijn de gevolgkosten van kindermishandeling 4.2 miljard per jaar. Gelukkig geldt zeker niet voor elk kind dit maar vaak gaat het door van generatie op generatie. Er zijn meer redenen om wel op preventie in te zetten dan niet.

In de kabinetsplannen wordt ingezet op preventie van voeding en roken. Tevens belangrijke aspecten om preventief op in te zetten. Echter alleen bij dezen twee aspecten speelt kindermishandeling ook een rol. Daarnaast komt kindermishandeling slechts eenmaal voor in het regeerakkoord. Dit gaat om de vroeg signalering binnen de meldcode. Is dit echt preventie en genoeg? Mijn mening is nee!

De meldcode is een instrument dat is ontwikkeld voor en door professionals. Dit wat goed is echter mist er één belangrijk onderdeel. Stap 1 t/m 5 die kennen we en er wordt aan gewerkt om deze aan te passen. Wat ontbreekt, is stap 0. De stap van (h)erkenning van het probleem kindermishandeling. En daarnaast en wellicht nog belangrijker de stem van het kind.

Keer op keer blijkt als we ervaringsdeskundige ( lees overlever van kindermishandeling ) spreken deze de wens hadden gehad dat ze waren gezien, gehoord en bevraagd gedurende de tijd dat de mishandeling en of verwaarlozing zich afspeelde. Wat ik zie gebeuren is dat diverse professionals met alle goede bedoelingen de aanpak van kindermishandeling willen aanpassen ten gunste van het kind. Echter blijkt (te) vaak dat juist de stem van het kind niet wordt meegenomen. Er is te weinig aandacht wat de behoeftes zijn van het kind. Wat wil het kind in een gesprek, hoe kan het kind worden gehoord, wanneer is het goed voor een kind als de ouders betrokken worden, hoe worden ze zelf betrokken en welke uitleg krijgen ze. Deze en andere vragen en behoeftes zijn van groot belang om mee te worden genomen in de aanpak van kindermishandeling.

De stem van kinderen is enorm belangrijk. Deze kan niet niet worden meegenomen. Gesprekken die kinderen vaak hebben over de problemen thuis worden gedaan met de ouders erbij. Dit o.a. moet worden aangepast. Het kind krijgt op deze wijze niet de gelegenheid te spreken. Want hoe kan dit als de vermoedelijke dader(s) erbij zitten. We denken vaak laten we maar niet met de kinderen in gesprek gaan dat is te heftig voor ze. Juist deze kinderen lopen dan al vaak heel lang met een geheim. Ze willen juist graag gezien en gehoord worden. Mits de veiligheid maar voorop staat.

Al decennia lang praten we over kindermishandeling, organiseren we congressen en worden taskforce opgericht. Inmiddels denk ik dat we wel weten wat het is, hoe we het openheid kunnen geven en hoe de gevolgen te behandelen zijn. Het zit hem vooral nu in het doen. En dan dus doen in alle opzichten. Dit in samenspraak met jullie, het ministerie, professionals en de stem van het kind.

Deze laatste groep heeft op dit moment nog geen invloedrijke stem. Echter wie dat kunnen zijn de ervaringsdeskundige. Laat hen meedenken in het beleid en dan vooral op het gebied van preventie.

Ook op dit vlak hoeven we het wiel niet opnieuw uit te vinden. Inmiddels is Nederland een organisatie rijker die denkt, handelt en praat vanuit de behoefte van het kind. Team-Kim is de naam van deze organisatie. Een organisatie die juist werkt met de ervaringsdeskundige die weten waar ze het over hebben. En vanuit die expertise voorlichting, advies en informatie geven over de aanpak van kindermishandeling. Zie ook www.team-kim.nl

Beste Paul en Hugo het kabinet vraagt om vertrouwen in de toekomst. Zoals aangegeven heb ik vertrouwen in jullie. Maar vraag aandacht en ga graag in gesprek over kindermishandeling en de focus samen te leggen op preventie van. De kinderen die vandaag de dag opgroeien in onveiligheid hebben (nog) geen stem op dit gebied. Vergeet in jullie beleid voor de komende jaren niet ook hun toekomst. Maak dat hun ook op langere termijn vertrouwen kunnen hebben in Nederland. Dat hun belang nu gezien wordt en daar ook naar gehandeld wordt. Laten we vooral samen de krachten bundelen op het gebied van kindermishandeling en elke stap zetten in het belang van het kind.

Team Kim logo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s